سنجش و ارزيابي وضعيت مولفه‌هاي زيست‌پذيري خيابان از ديدگاه شهروندان (مطالعه موردي: خيابان وليعصر تهران)

چكيده در حال حاضر خيابان­ها به مثابۀ موجودات زنده، نيازمند سرزندگي و زيست­پذيري هستند. خلق و ارتقاي زيست­پذيري در يك فضاي شهري علي­اخصوص، مستلزم همسو بودن ويژگي‌‌هاي فضا در پاسخگويي به نيازهاي شهروندان بوده كه به نوبۀ خود مي‌تواند افزايش حضور مستمر و كيفيت زندگي آنها را به دنبال داشته باشد. اين پژوهش با هدف سنجش و ارزيابي مولفه­هاي زيست­پذيري در خيابان وليعصر تهران صورت گرفته است. جامعه آماري موردِ بررسي شامل شهروندان خيابان وليعصر و حجم نمونه در اين پژوهش 150 نفر  بوده است. روش نمونه­گيري به صورت نمونه­گيري تصادفي مي­باشد. اين پژوهش از‌‌نظر هدف، كاربردي و برمبناي راهبرد پژوهش، از نوع پيمايشي است و از ابزار پرسش‌‌نامه براي جمع‌‌آوري داده‌‌ها استفاده شده است.  روايي پرسشنامه با استفاده از روايي محتوا و پايايي آن از طريق آلفاي كرونباخ (815/0) به دست آمد. براي تحليل داده­ها رگرسيون چند متغيره، آماره تي تك نمونه­اي و آزمون كروسكال با استفاده از نرم­افزار spss استفاده شد. يافته­هاي تحقيق نشان مي­دهد كه بين پايگاه اجتماعي اقتصادي شهروندان و ميزان زيست­پذيري خيابان وليعصر با مولفه­هاي تحصيلات و مدت سكونت در آن رابطه معناداري وجود دارد. يافته­هاي ديگر نشان داد در بين مولفه­هاي مورد مطالعه، بعد زيست محيطي با ميانگين (89/2) داراي بيشترين رتبه بوده و پس از آن به ترتيب بعد فرهنگ و پايداري اجتماعي (49/2) در رتبه دوم، بعد حمل و نقل (28/2) در رتبه سوم، بعد بهداشت و سلامت (18/2) در رتبه چهارم، بعد مسكن (90/1) در رتبه پنجم و در نهايت بعد اقتصادي (87/1) در رتبه ششم قرار دارد. در نهايت مي­توان نتيجه گيري كرد توزيع مولفه­هاي زيست­پذيري از نظر شهروندان در خيابان وليعصر به صورت يكسان بوده است