بررسي زمينه‌هاي همگرايي و واگرايي ايران و عربستان در چارچوب جغرافياي صلح

چكيده ايران و عربستان به مثابه دو قطب ژئوپليتيكي در منطقه­ي خاورميانه، روندي از همگرايي و واگرايي را در مناسبات خود طي كرده­اند. وزن ژئوپليتيكي دو كشور در منطقه و نقش بالقوه­ي آن­ها در حل تعارضات تا حدي است كه هر يك از دو كشور ايران و عربستان، همواره به عنوان بازيگري استراتژيك در پروژه­هاي كلان بازيگران جهاني، انتخاب شده­اند. با وجود توانمندي­ها و قابليت­هاي دو كشور، سير واگرايي ميان ايران و عربستان در طي يك دهه­ي اخير شتاب فزاينده­اي يافته است. با توجه به وزن ژئوپليتيكي بالاي دو كشور، تحقيق حاضر با روش توصيفيتحليلي به بررسي زمينه­هاي واگرايي و همگرايي ايران و عربستان پرداخته است. پرسش اصلي اين تحقيق، اين است كه كدام عوامل در واگرايي و همگرايي ايران و عربستان مداخله مي­كنند و چگونه مي­توان به يك همزيستي مسالمت­آميز و پايدار ميان دو كشور دست يافت. نتايج، نشان مي­دهد كه عمده­ي تعارض و تنش در روابط دو كشور، ناشي از برجسته شدن قلمروسازي ايدئولوژيك است؛ به­نحوي كه ايران و عربستان را به دو عنوان دو قطب رقيب تخريبي در مقابل يكديگر قرار مي­دهد. با اين حال، قرار گرفتن دو كشور بر مدار واقعيت­ها و اشتراكات جغرافيايي، يكي از كارامدترين رويه­ها براي برقراري صلح و همزيستي ميان ايران و عربستان قلمداد مي­شود.