تحليل نيروهاي انساني محرك در تغييرات كاربري اراضي و مصاديق زمين‌خواري با استفاده از نقشههاي پوششي و تصاوير ماهوارهاي (منطقۀ مورد مطالعه: زير حوزۀ بابلكرود)

نگلهاي شمال كشور در طي سنوات گذشته به­دليل دسترسي آسان، افزايش جمعيت و غيره توسط دخالتهاي انساني مورد تعرض قرار گرفته است. بررسي تغييرات كاربري يكي از روشهاي اساسي در مديريت و ارزيابي منابع طبيعي ميباشد. تحقيق حاضر، در زير حوزۀ بابلكرود به مساحت 14896 هكتار اجرا شد. جمعيت منطقه شامل روستاها، آباديهاي كوچك و برزگ بهميزان 1521 خانوار ميباشند. در اين تحقيق نقشههاي 3 دوره سالهاي 1345 – 1373 و 1383، بدواً توسط نرم افزار Micro station تبديلات لازم و نيز موزائيكسازي نقشههاي مذكور تهيه و بعد از برش مرز حوزه، پردازش آن­ها در محيط نرم افزار AutoCAD انجام شد. تصاوير ماهوارهاي land sat مربوط به 2013 پس از اصلاح انجام مراحل ژئورفرنس كردن در نرمافزار Erdas به محيط نرمافزار Arc GIS و Auto CAD وارد و لايه هاي مربوطه از آن استخراج گرديد. سپس روند تغييرات كاربري اراضي و مصاديق زمينخواري اراضي ملي از طريق تغيير مساحت اراضي زراعي، اماكن مسكوني و گاوسراهاي جديد، احداث جادۀ دسترسي، در هر دوره مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت. نتايج به دست آمدۀ تحقيق نشان ميدهد در دورۀ اول سال 1345 الي 73 بيشترين تغيير كاربري شامل تبديل عرصۀ جنگل و مرتع به اراضي زراعي است. با توجه به نتايج حاصل تغييرات كاربري در طول دورۀ 47 ساله 1345 الي 1392 سطحي بهميزان 413 هكتار، حدوداً معادل 3 درصد، از اراضي جنگلي و مرتعي به ديگر كاربريها تبديل شدند، در نتيجه نرخ تغيير كاربري طي اين دوره 8/8 هكتار در سال بدست آمد. نرخ تغييرات تعداد واحد دامداري و ديگر اماكن در جنگل 9 واحد در سال بود.