اثربخشي يادگيري مشاركتي بر حمايت اجتماعي و شادكامي

اين پژوهش به‌منظور بررسي اثربخشي يادگيري مشاركتي بر حمايت اجتماعي و شادكامي دانش‌آموزان پسر اول متوسطۀ شهرستان قدس صورت گرفته است. اين تحقيق از نوع تحقيقات كاربردي است و براي رسيدن به هدف از روش تحقيق شبه‌آزمايشي استفاده شده است. طرح تحقيق شامل پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه آزمايش و كنترل بود. جامعۀ اين پژوهش شاملِ كليۀ دانش‌آموزان پسر اول متوسطۀ شهرستان قدس است كه در سال تحصيلي 1392-1391 مشغول به تحصيل بودند. براي انتخاب نمونه از روش تصادفي خوشه‌اي استفاده شد. قبل از هر‌چيز، از هر دو گروه پيش‌آزمون حمايت اجتماعي و شادكامي و بعد از پايان دوره در نيمسال دوم، پس‌آزمون گرفته شد. براي تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها، از شاخص‌هاي آمارِ توصيفي شاملِ «ميانگين» و «انحراف معيار» و در بخش آمار استنباطي از روش «تحليل كوواريانس چند متغيّري» استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش حاكي از اثربخشي بيشتر يادگيري مشاركتي در مقايسه با روش سخنراني بر حمايت اجتماعي و شادكامي بوده است.