تأثيرآموزش مهارت‌هاي زندگي بر ادراك شايستگي و كنترل خشم دانش‌آموزان

اين پژوهش با هدف بررسي آموزش مهارت‌هاي زندگي بركنترل خشم و ادراك شايستگي در كودكان  انجام گرفت. روش پژوهش نيمه آزمايشي (پيش آزمون - پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل) بود. جامعه آماري  پژوهش دانش‌آموزان 10 و 11 ساله كانون پرورش فكري كودكان و نوجوان شهرستان زاهدان در سال 93 بود. نمونه پژوهش 31 نفر بود كه  به شيوه سرشماري انتخاب شدند و  به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (16 نفر آزمايش و 15 نفر كنترل) تقسيم شدند. مشاركت كنندگان هر دو گروه، پرسشنامه شدت خشم نيلسون و ادراك شايستگي هارتر را در سه مرحله پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري تكميل كردند. گروه آزمايش، هفته اي 3 بار تحت آموزش مهارتهاي زندگي قرار گرفتند. روش تجزيه تحليل اطلاعات تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و تحليل كواريانس بود. نتايج نشان داد كه آموزش مهارتهاي زندگي باعث كاهش معنادار  خشم و افزايش سطح ادراك شايستگي در پس آزمون و پيگيري گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل شده است (0.001 p). براساس نتايج  پژوهش، آموزش مهارتهاي زندگي روش موثري براي كاهش خشم و افزايش ادراك شايستگي اجتماعي در كودكان مي‌باشد.