رابطۀ ارگونومي رواني/ اجتماعي و ادراكي/ حركتي كلاسهاي هوشمند با سلامتي دانش‌آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطۀ‌ي مولفه‌هاي رواني/اجتماعي و ادراكي/حركتي ارگونومي كلاس‌هاي هوشمند با سلامتي دانش‌آموزان است. پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل دانش‌آموزان دختر و پسر ششم ابتدايي مشغول به تحصيل در كلاس‌هاي هوشمند شهرستان بهشهر به تعداد 540 نفر بود. كه با توجه به جدول كرجسي مورگان و روش نمونه‌گيري در دسترس 225 دانش‌آموز انتخاب شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامۀ سلامت عمومي گلدبرگهيل و پرسشنامۀ محقق‌ساخته سنجش مولفه‌هاي رواني/اجتماعي و ادراكي/حركتي ارگونومي كلاس‌هاي هوشمند بود كه روايي پرسشنامه‌ها توسط متخصصين ارگونومي و پزشكان متخصص مورد بررسي و پس از انجام اصلاحات لازم مورد تأييد قرار گرفت و پايايي پرسشنامه‌ها با استفاده از آلفاي كرنباخ به ترتيب 0.87 و 0.81 به دست آمد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم افزارspss  در تحليل توصيفي (تعداد، ميانگين، انحراف معيار، حداقل و حداكثر، واريانس، نما و ميانه) و تحليل استنباطي (آزمون همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون) استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بين مولفه‌هاي رواني/اجتماعي و ادراكي/حركتي ارگونومي كلاس‌هاي هوشمند با سلامتي دانش‌آموزان رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. بدين معني كه با افزايش ارگونومي معيارهاي رواني/اجتماعي و معيارهاي ادراكي/حركتي ميزان سلامتي دانش‌آموزان افزايش مي‌يابد و ارگونومي معيارهاي رواني/اجتماعي نسبت به ارگونومي معيارهاي ادراكي/حركتي تأثير بيشتري بر سلامتي دانش‌آموزان دارد.