ارتباط بين پرفشاري خون و عوامل خطر مرتبط با آن در افراد بالاي 30 سال شهر اصفهان در سال 1394

مقدمه: افزايش فشارخون يكي از مهم‌ترين مسائل بهداشت عمومي در كشورهاي مختلف جهان است. اين بيماري شايع، بدون علامت و اغلب غيرقابل تشخيص بوده و در صورت عدم كنترل عوامل خطرساز منجر به عوارض كشنده مي‌شود. مطالعه حاضر به منظور تعيين ارتباط بين پرفشاري خون و عوامل خطر مرتبط با آن در افراد بالاي 30 سال ساكن شهر اصفهان در سال 1394 انجام شد. مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي با شركت 4900 نفر از مردان و زنان ساكن اصفهان كه به روش خوشه‌اي و ساده انتخاب شده بودند، انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامه دو قسمتي مشخصات دموگرافيك و اطلاعات مربوط به عوامل خطرساز پرفشاري خون بود. داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي (شاخص ميانگين، انحراف معيار و توزيع فراواني) و استنباطي (مجذور كاي، ضريب همبستگي پيرسون، رگرسيون لجستيك و آزمون تي مستقل) تجزيه‌ و تحليل شدند. يافته‌ها: ميانگين و انحراف معيار سن نمونه هاي مطالعه 11.28 ± 48.57 سال و شاخص توده بدني 4.1 ± 26.71 كيلوگرم بر متر مربع بود. ميانگين فشارخون سيستولي و دياستولي واحدهاي پژوهش، به ترتيب 16.69 ± 121.54 و 10.42 ± 78.47 ميلي‌متر جيوهبود. ضريب همبستگي پيرسون بين فشارخون سيستولي و دياستولي با متغيرهاي سن، شاخص توده بدني و دور كمر رابطه مستقيم نشان داد (0.001 p). بين جنس با پرفشاري خون نيز رابطه معني‌داري وجود داشت (0.001 p). نتيجه گيري: مطالعه حاضر يك تصوير واقعي از عوامل زمينه‌ساز ابتلا به پرفشاري خون در ساكنين شهر اصفهان فراهم نمود. استفاده از اين نتايج در طراحي و اجراي برنامه‌هاي مداخله‌اي براي كنترل و پيشگيري از بيماري پرفشاري خون در اين منطقه مي‌تواند مؤثر باشد.