ماهيت جرم محال در حقوق ايران با نگاهي به حقوق انگليس

ارتكاب رفتاري با قصد ارتكاب جرم هميشه منجر به وقوع آن جرم نمي‌شود، بلكه بعضاً در مرحله اجرا، رفتاري كه در آن قصد ارتكاب جرم وجود دارد به‌واسطه عامل خارج از اراده متوقف مي‌شود كه اگر امكان وقوع جرم باشد شروع به جرم واقع شده است، در حقوق انگليس اگر امكان وقوع جرم هم نباشد اين رفتار همچنان تحت عنوان شروع به جرم يا جرم ناتمام، جرم است، اما در حقوق ايران به شرطي كه شروع به جرم آن جرم باشد اين رفتار مستند به تبصره ماده 122 قانون مجازات اسلامي تحت عنوان جرم محال، جرم است: غيرممكن بودن وقوع جرم و رفتار مثبت مرتكب كه ارتباط بي‌واسطه با جرم دارد و لزوماً آخرين رفتار مرتكب در مرحله شروع به اجراست، عناصر مادي اين جرم مي‌باشند، دراين‌خصوص اقدامات اجرايي مرتكب قبل از آخرين رفتار، شروع به جرم محال است كه نبايد آن را جرم دانست. قصد ارتكاب جرم و اشتباه (بي‌اطلاعي) مرتكب از ماهيت وسيله يا موضوع، عناصر رواني جرم محال است. دخالت در جرم محال علاوه‌بر مباشرت، به‌نحو تسبيب، مشاركت و معاونت نيز وجود دارد.