عوامل دستيابي به سلامت معنوي از منظر قرآن و حديث

زمينه و هدف: سلامت انسان مقولة پيچيده اي است و تنها به تشخيص بيماريها و امراض جسمي و سلامت بدن خلاصه نمي شود و ابعاد مختلف ديگري، از جمله سلامت بُعد معنوي انسان را دربرمي گيرد. سلامت معنوي، از نيم قرن پيش به عنوان يكي از ابعاد چهارگانة سلامت، مورد توجه و عنايت پزشكان، انديشمندان و روانشناسان قرار گرفته است. اين مفهوم، نخستين بار در سال 1971 ميلادي توسط موبرگ و تحت عنوان «بهزيستي معنوي» مطرح شد. سلامت معنوي از ديدگاه اسلام، در واقع ارتباط و اتصال معنوي انسان با خالق است، همان زمينه ساز آرامش قلبي است كه انسان را از اضطراب ها، دلنگراني ها و تشويش ها رها مي كند و به امنيت رواني مي رساند و در قرآن و روايات ائمه اطهار عليهم السلام با عباراتي چون سكينه و اطمينان قلبي بيان گرديده است. روش تحقيق: اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي انجام شده و براي گردآوري دادهها از منابع كتابخانه اي استفاده شده است. يافته ها و نتيجه گيري : بر اساس آيات و روايات، در حوزة اعتقادي: ايمان، تقوا، توكل بر خدا و معاد باوري و در حوزة عملي: ذكر، اقامة نماز، تلاوت قرآن، دعا، توسل و ازدواج، از راه هاي دستيابي و تقويت سلامت معنوي در انسان هستند.