الگوي پليس بصير در عرصة سياسي

زمينه و هدف: نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران، ركني بسيار مهم در نظام اسلامي محسوب مي‎شود كه وظايف خطيري را در برقراري نظم و امنيت در داخل كشور برعهده دارد. عمل به اين وظايف در عرصة سياسي به ‎ويژه در شرايط اغتشاش و فتنه كه حق و باطل به‎راحتي در آن قابلشناسايي نيست، كاري بس دشوار است. تنها راه برون‎رفت از چنين شرايطي و تشخيص صحيح حق از باطل و عمل مبتني بر آن، بصيرت، به‎ويژه كسب «بصيرت سياسي» است. با توجه به نقش ميداني و عملياتي پليس و مأموران نيروي انتظامي در شرايط وقوع فتنه در جامعه، كسب بصيرت سياسي براي آنان از ضرورت و اهميتي دوچندان برخوردار است. اين پژوهش، درصدد است تا الگويي براي بصيرت افزايي پليس در عرصة سياسي طراحي كند و به اين پرسش، پاسخ دهد كه الگوي پليس بصير در عرصة سياسي داراي چه ابعاد، مؤلفه ها و شاخص‎هايي است؟ روش تحقيق: براي پاسخ به پرسش تحقيق، از روش توصيفي و تحليلي مبتني بر مصاحبة نخبگي در قالب چارچوب نظري سطوح بصيرت برگرفته از آيات و روايات و بيانات مقام معظم رهبري استفاده شده است. يافته ها و نتيجه گيري: مهمترين يافتة پژوهش اين است كه بصيرت پليس در عرصة سياسي، مستلزم هماهنگي و تقويت همة ابعاد، سطوح و مراتب وجودي پليس از مرتبة قلبي و ذهني گرفته تا مرتبة عيني و خارجي است. در مجموع يازده مبنا و چهارده اصل در مرتبة قلبي و اعتقادي؛ شش مؤلفه و 85 شاخص در بُعد شناختي؛ دو مؤلفه و 25 شاخص در بُعد گرايشي و چهار مؤلفه و51 شاخص در بُعد رفتاري استخراج شده است.