تحليل توزيع‌هاي آماري در برآورد اثرات تغيير اقليم بر سيلاب‌هاي آينده (مطالعه ي موردي: حوضه ي آذرشهر چاي)

افزايش گازهاي گلخانه‌اي و گرمايش جهاني در اثر تغييرات اقليمي مي‌تواند باعث افزايش احتمال وقوع رخدادهاي حدي اقليمي مانند سيلاب و افزايش فراواني و شدت آن در بعضي از مناطق كره ي زمين شود. از اين رو ضرورت بررسي مقادير حدي شدت بارش و فراواني رخداد اين كميت طي دوره‌هاي گذشته و همچنين تأثير گرمايش جهاني بر روند آن طي دوره‌هاي آتي كاملاً احساس مي‌شود. در پژوهش حاضر اثر تغييرات اقليمي بر رواناب حوضه ي آذرشهر با مدل CanESM2 تحت سناريوهاي انتشار، RCP2.6، RCP4.5 و RCP8.5 با ريزمقياس گرداني آماري مدل SDSM از طريق مدل هيدرولوژيكي SWAT بررسي شد. نتايج ارزيابي مدل SDSM با ضريب نشساتكليف 95/0 بيانگر دقت بالاي اين مدل در ريزمقاس نمايي داده‌هاي بزرگ مقياس است. نتايج مدل اقليمي حاكي از افزايش دما به ميزان 1/0 تا 25/0 درجه ي سانتي گراد و افزايش 4 تا 7 درصدي بارش در دوره ي زماني 20051976 نسبت به دوره ي 20592030 مي‌باشد. به منظور تحليل فركانس و شدت سيلاب با استفاده از مدل Easy fit مناسب ترين توزيع براساس سه آزمون نكويي برازش انتخاب شد. نتايج بررسي رژيم جريان‌هاي حداكثر سالانه (فراواني و شدت) از طريق برازش توزيع‌هاي احتمالاتي با كمترين ميزان خطا براي دوره ي پايه توزيع ويبول، دوره ي آينده RCP2.6 توزيع لوگ پيرسون نوع 3، RCP4.5 لوگ نرمال و RCP8.5 لوگ نرمال به عنوان بهترين توزيع انتخاب شده است. فراواني و شدت سيلاب نيز افزايش يافته به طوري كه، در دوره ي بازگشت 500 ساله افزايش 98 درصدي دبي حداكثر دوره ي آتي RCP8.5 نسبت به دوره ي پايه مشهود شده است.