ارتباط سطح سايتوكين‌ها و hsCRP در كودكان مبتلا به اوتيسم و مقايسه آنها باكودكان سالم

سابقه و هدف: مطالعات پيشين نشان مي دهند كه اختلال در سيستم ايمني در پاتوفيزيولوژي اختلالات طيف اوتيسم (ASD) دخالت دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسي برخي سايتوكين هاي پيش و ضدالتهابي در سرم خون كودكان اوتيسم و كودكان بهنجار و بررسي همبستگي ميزان اين سايتوكين ها با hsCRP بود. روش بررسي: سطح سرمي سايتوكين هاي IL1 #946;، IL1RA، IL6، IL10، TNF #945; و hsCRP در بيست پسر داراي ASD در دامنه سني 6 تا 14 سال و 20 پسر هم سن سالم اندازه گيري شد. براي تحليل داده ها از آزمون تحليل واريانس چند متغيري براي مقايسه متغيرهاي مورد پژوهش در دو گروه، و از ضريب همبستگي پيرسون براي ارزيابي ارتباط بين سطوح سايتوكين هاي مذكور و hsCRP، در سطح 0.05 p و نرم افزار SPSS نسخه 21 استفاده شد. يافته ها: سطح همه سايتوكين ها و همچنين hsCRP در گروه كودكان اوتيسم به طور معني داري بالاتر از كودكان بهنجار بود (0.001 p)، اما رابطه آماري معني داري بين بالا بودن سايتوكين ها و بالا بودن ميزان hsCRP در كودكان مشاهده نشد (0.05 p). نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهد كه پاسخ هاي ايمني غيرطبيعي مانند افزايش سطوح سايتوكين ها مي تواند به عنوان يكي از نشانگرهاي بيولوژيكي ASD استفاده شوند.