ارزيابي مقاومت برخي گونه‌ هاي گياهي به سرما و خشكي براي كاربرد در بام‌ هاي سبز گسترده در شرايط اقليمي مشهد

سابقه و هدف: دستيابي به گياهاني كه در محيط رشد پرتنش يك بام سبز گسترده به‌ويژه در مناطقي با اقليم خشك، بتوانند بقاي خود را حفظ كنند، يك چالش جدي است. مواد و روش‌ها: اين تحقيق به چگونگي انتخاب گياهان مناسب براي بام‌هاي سبز گسترده در شرايط سرماي طبيعي در فصول سرد (پاييز و زمستان) به صورت آزمايش بلوك‌هاي كامل تصادفي و به دنبال آن بررسي اثر تنش خشكي به صورت سه دور زماني آبياري (48، 72 و 96 ساعت) به صورت آزمايش فاكتوريل در قالب بلوك‌هاي كامل تصادفي در فصول گرم سال (بهار و تابستان) در مشهد مي‌پردازد. نتايج و بحث: نتايج هر دو آزمايش نشان داد اثر گونه در فصول سال معني‌دار است. بيد گياه، شبنمي و دم‌عقربي بهترين كيفيت بصري را در هر گروه نشان دادند. از نظر بقا دم‌عقربي بهترين گزينه براي مشهد در هر دو فصل سرد و گرم سال و به دنبال آن شبنمي و پنجه‌برگي قرار گرفتند. پيچ تلگرافي براي فصول سرد و ناز قرمز گزينه فوق‌العاده‌ايي براي فصول گرم سال هستند. گراس‌هاي چمني و زمين‌پوش نياز به آبياري منظم در فصل گرم داشته و از نظر تيمارهاي آبياري تفاوت چشمگيري را نشان دادند، اما گياهان ناز پاسخ بسيار مطلوبي نسبت به سطوح تنش خشكي نشان دادند. در مجموع گياهان ساقه‌گوشتي (succulent) و زمين‌پوش به ترتيب براي استفاده در فصول گرم و سرد مناسب‌تر بوده و چمني‌هاي كپه‌اي توصيه نمي‌شوند. نتيجه‌گيري: بنا‌بر نتايج حاصل از اين تحقيق، بام‌هاي سبز با در نظر گرفتن ملاحظاتي چند مي‌توانند بام‌هاي سبز نسبتا پايداري را براي اقليم مشهد نويد دهند.