الگوي تمايل به جابه‌جايي واليباليست‌ها براساس سبك حمايت رفتاري مربي، حمايت و تعهد باشگاهي

وجود فضاي حمايتي درقالب متغيرهاي سازماني و روابط مربي ورزشكار، علاوه‌بر ايجاد تعهد اجرايي، تأثير بسزايي در جابه‌جانشدن ورزشكارن دارد؛ بنابراين، هدف از انجام پژوهش حاضر، طراحي الگوي جابه‌جايي واليباليست‌ها براساس رفتارهاي حمايتي ادراكي مربي، حمايت و تعهد سازماني بود. نمونه آماري پژوهش 90 واليباليست و مربي بودند كه به‌صورت نمونه‌برداري قضاوتي و گلوله‌برفي انتخاب شدند. براي جمع‌آوري دادها، از نسخه اصلاح‌شده پرسش‌نامه تمايل به جابه‌جايي كيم (2007)، پرسش‌نامه حمايت سازماني و حمايت اداراكي استنبرگ و همكاران (1996) و پرسش‌نامه تعهد سازماني ماير و همكاران (1993) استفاده شد (0.05 ≥P). نتايج تجزيه‌‌وتحليل عاملي نشان داد كه هر سه مؤلفه حمايت باشگاهي ادراكي (86.0 = β )، رفتارهاي حمايتي مربيان (88.0 = β) و تعهد باشگاهي (78.0 = β) تأثير معناداري بر جابه جايي ورزشكاران داشتند. همچنين، نتايج آزمون رگرسيون حاكي از آن بود كه عامل سازماني (86.0 = β) ملاك پيش‌بين اصلي جابه‌جايي واليباليست‌ها بود؛ بنابراين، با توجه به پيامدهاي مخرب جابه‌جايي ورزشكاران نخبه، لزوم توجه مربي و مديران عالي سازمان در به‌كارگيري سبك‌هاي حمايتي براي ماندگاري واليباليست‌ها پيشنهاد مي‌شود.