ارتباط تمركز و قدرت بازار محصول با سياست تقسيم سود شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

سياست تقسيم سود از جمله سياست‌هاي مالي مهم شركت‌ها است كه به دليل اثرگذاري آن بر خط‌مشي‌هاي تامين مالي و سرمايه‌گذاري همواره مورد توجه محققين بوده است. نوع سياست تقسيم سود از يكسو به وضعيت عملكرد شركت و ويژگي‌هاي مالي و از سوي ديگر به قوانين حاكم بر بازار سرمايه و ويژگي‌هاي حاكميتي شركت‌ها مربوط است كه در اين ميان جايگاه و توان يك شركت در تاثيرگذاري بر بازار صنعت از جمله عوامل مهم قلمداد مي‌شود. از اين رو اين پژوهش به دنبال بررسي ارتباط بين تمركز و قدرت بازار محصول با سياست تقسيم سود شركت‌هاي بورس اوراق بهادار تهران براي سال‌هاي 1389 تا 1394 است. در اين تحقيق از شاخص تعديل شده لرنر، براي سنجش قدرت بازار و از شاخص هرفيندال هيريشمن به‌عنوان معيار تمركز بازار استفاده شده‌ و تجزيه و تحليل داده‌هاي پژوهش براساس روش داده‌هاي تابلويي و آزمون‌ مدل‌هاي رگرسيون لجستيك و چند متغيره انجام شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه رابطه مثبت و معناداري ميان قدرت و تمركز بازار محصول و تصميم به تقسيم سود شركت‌ها وجود دارد. همچنين رابطه بين قدرت و تمركز بازار محصول و نسبت سود تقسيمي نيز معنادار است. اين بدان معني است كه با افزايش قدرت و تمركز بازار محصول، تمايل شركت‌ها به تقسيم سود نيز افزايش مي‌يابد.