بازطراحي شبكه زنجيره تأمين با در نظرگيري تصميمات مسيريابي

با توجه به وجود تغييرات در شرايط هر زنجيره تأمين، امكان نابهينه شدن طراحي‎هاي اوليه شبكه‎هاي زنجيره تأمين وجود دارد. اين تغييرات مي‎تواند به دلايل گوناگوني مانند تغيير در مقدار يا مكان تقاضا، تغيير در تأمين‎كنندگان، هزينه ها، ماليات‏ها و قوانين دولتي باشد. بنابراين براي منطبق شدن با شرايط جديد لازم است با طراحي مجدد شبكه‎ها به شكل بهينه جديد آن‌ها دست يابيم. اين مقاله يك مدل رياضي جديد براي مسئله طراحي مجدد زنجيره تأمين ارائه مي‎كند. با توجه به اينكه حمل‎ونقل محصولات يكي از مشكلات اصلي نمونه‎هاي دنياي واقعي است، محدوديت‎هاي مسيريابي در هر سطح زنجيره در مدل در نظر گرفته شده‎اند. همچنين يك ناوگان حمل‎ونقل ناهمگن و داراي ظرفيت مشخص در يك سيستم ارسال گسسته‎ تقاضا، به ارضاي تقاضاي انبارها در سطح اول و ارضاي تقاضاي مشتريان در سطح دوم مي‎كند. علاوه بر اين به دليل وجود محدوديت در ظرفيت توليد كارخانجات زنجيره، بخشي از تقاضا كه بيشتر از ظرفيت توليد است از طريق برون‎سپاري تأمين مي‎شود. تقاضاي برون‎سپاري شده به طور مستقيم به انبار منتقل مي‎شود. مدل از طريق يك مثال عددي صحت‎سنجي شده و با تحليل ميزان حساسيت مدل نسبت به برخي پارامترها تغييرات حاصل بر روي هزينه و شكل جديد زنجيره مورد بررسي قرار مي‌گيرد.