بررسي فراواني نقص پروتئين‌هاي C و S و آنتي‌ترومبين III و حضور آنتي‌بادي‌هاي سندرم آنتي‌فسفوليپيد در زنان مبتلا به سقط‌هاي مكرر جنين

مقدمه: سقط مكرر به بروز بيشتر از سه سقط جنين قبل از نيمه اول بارداري اطلاق مي‌شود. از عوامل مهم اين بيماري، نقص پروتئين‌هاي ضد انعقادي C، S و آنتي‌ترومبين III مي‌باشد. از طرفي وجود آنتي‌بادي‌هاي سندرم فسفوليپيد مانند فاكتور LA (لوپوس آنتي كواگولانت)، آنتي‌فسفوليپيد، آنتي‌كارديوليپين و بتادو گليكوپروتئين مي‌تواند عامل سقط مكرر گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسي ميزان سرمي اين فاكتورها در زنان مبتلا به سقط مكرر انجام گرفت. روش‌كار: اين مطالعه مقطعي در سال 1396 بر روي 80 نفر از بيماران مبتلا به سقط مكرر كه در سه ماهه اول بارداري سقط داشتند و به درمانگاه زنان مراجعه نمودند، انجام شد. براي تعيين ميزان شيوع نقص پروتئين‌هاي مهار‌كننده انعقادي از روش تشكيل لخته و جهت تعيين ميزان آنتي‌بادي‌هاي سندرم فسفوليپيدي از روش الايزا استفاده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS (نسخه 22) و آزمون تي تست انجام شد. ميزان p كمتر از 0.05 معني‌دار در نظر گرفته شد. يافته‌ها: مقاومت به پروتئين C فعال با 21.3%، نقص PS و نقص PC هر كدام با 8.8%، نقص توأم پروتئين C و S به صورت همزمان 3.7% و نقص ATIII در 1.3% بيماران مشاهده شد. ميزان شيوع فاكتور لوپوس آنتي‌كواگولانت 3.8%، آنتي‌فسفوليپيد 2.5%، بتادو گليكوپروتئين 2.5% و آنتي‌كارديوليپين IgG 1.3% بود. حضور آنتي‌كارديوليپين IgM در هيچ‌يك از بيماران مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: مقاومت به پروتئين C فعال، شايع‌ترين نقص پروتئين ضدانعقادي طبيعي در زنان مبتلا به سقط‌هاي مكرر مراجعه‌كننده به آزمايشگاه تشخيص طبي بيمارستان فوق تخصصي بقيه‌الله تهران مي‌باشد.