رديابي ژن‫هاي blaPER، blaGES و blaVEB در ايزوله‫هاي شيگلا سونئي جداسازي‫شده از بيماران مبتلا به اسهال و تعيين حساسيت آنتي بيوتيكي

زمينه و هدف: گونه هاي شيگلا يكي از عوامل شايع اسهال خوني و گاهي مرگ و مير به خصوص در كودكان و افراد داراي نقص ايمني مي‫باشد. تنوع عوامل ايجاد كننده بيماري (گونه هاي شيگلا) و بروز مقاومت دارويي، انتخاب آنتي بيوتيك مناسب براي درمان شيگلوزيس را با مشكل مواجه مي‫سازد. يكي از عوامل مهم بروز مقاومت در ايزوله هاي شيگلا حضور ژن‫هاي بتالاكتامازهاي وسيع الطيف (ESBL) مي‫باشد. هدف از اين مطالعه تعيين فراواني ژن‫هاي blaPER، blaGES و blaVEB در ايزوله‫هاي شيگلا سونئي جداسازي شده از بيماران مبتلا به اسهال با روش Multiplex-PCR و تعيين حساسيت آنتي بيوتيكي اين جدايه ها بود. روش كار: تعداد 60 نمونه ايزوله شيگلا سونئي از بيمارستان‫ها و آزمايشگاه‫هاي تشخيص طبي كرمان در گروه‫هاي سني مختلف جمع آوري و در محيط هاي اختصاصي كشت داده و با آزمون‫هاي بيوشيميايي تاييد شد. حضور ژن هاي blaPER، blaGES و blaVEB با استفاده از پرايمرهاي اختصاصي و با روش Multiplex-PCR مورد بررسي قرار گرفت. آزمون حساسيت آنتي بيوتيكي جدايه ها با روش ديسك ديفيوژن و بر اساس موسسه استاندارد آزمايشگاهي و باليني انجام شد. يافته ها: نتايج Multiplex-PCR نشان داد 3 نمونه داراي ژن blaPER بودند، اما هيچكدام داراي ژن‫هاي blaVEB يا blaGES نبودند. همچنين در نتايج آنتي بيوگرام مشخص شد كه بيشترين مقاومت به آنتي بيوتيك آموكسي سيلين كلاوونيك اسيد (53/3%) و بيشترين حساسيت به آنتي بيوتيك تتراسايكلين (85%) بود. نتيجه گيري: نتايج آزمايشات نشان دهنده حضور ژن blaPER در ايزوله هاي شيگلا سونئي و مقاومت بالاي ايزوله ها به آنتي‫بيوتيك‫هاي آموكسي سيلين كلاوونيك اسيد و سفترياكسون بود. به همين جهت مراقبت هاي دقيق پزشكي و استفاده صحيح و به موقع از آنتي بيوتيك هاي مناسب جهت جلوگيري از شيوع ايزوله هاي مقاوم ضروري مي‫باشد.