سنجش رضايتمندي از كيفيت زندگي در سكونتگاه‌هاي غيررسمي، مطالعه موردي: شهر بجنورد

هدف از مقاله حاضر بررسي و مطالعه رضايتمندي كيفيت زندگي در سكونتگاه‌هاي غيررسمي شهر بجنورد مي‌باشد. روش تحقيق، توصيفي تحليلي و از نوع هدف، كاربردي مي‎باشد. براي تحليل متغيرهاي تحقيق از روش‌هاي تحليل آماري شامل آمار توصيفي، تحليل عاملي و رگرسيون گام به گام استفاده گرديد و روش گردآوري داده‌هاي تحقيق ميداني است. شاخص‌هاي تحقيق شامل محيط كالبدي، محيط اقتصادي و محيط اجتماعي است. مؤلفه محيط كالبدي (دسترسي به بانك ها، داروخانه ها، مغازه ها و ساير امكانات) بيش‌ترين و مؤلفه پس‌انداز شاخص محيط اقتصادي كم‌ترين ميزان رضايتمندي را نشان مي‌دهد. از مجموع 26 گويه، 6 عامل با استفاده از روش تحليل عاملي استخراج شد. اين عوامل شامل بهداشت محيط، زبياشناسي محيط، توزيع خدمات عمومي، رفاه اقتصادي، همبستگي اجتماعي و خرسندي مي‎شود. بر اساس نتايج تحقيق تنها شاخص دسترسي به بانك‌ها، داروخانه‌ها، مغازه ها و ساير امكانات با ميانگين 3/6 بالاترين ميزان رضايتمندي ساكنين از محيط كالبدي، شاخص وضعيت تغذيه با 3/2 از محيط اقتصادي و شاخص اعتماد به همسايه با 3/1 از محيط اجتماعي بيش‌ترين ميزان رضايتمندي را از محيط‌هاي 3 گانه نشان دادند. براساس نتايج مطالعه حاضر مي‌توان گفت، بخش قابل توجهي از ساكنين سكونتگاه‌هاي غيررسمي از كيفيت زندگي خود در ارتباط با استانداردهاي محيط‌هاي 3 گانه رضايت كمي دارند.