اثربخشي آموزش كاهش استرس مبتني‌بر ذهن‌آگاهي بر عواطف و رضايت از زندگي كاركنان يك سازمان نظامي

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي آموزش كاهش استرس مبتني‌بر ذهن‌آگاهي بر عواطف مثبت و منفي و رضايت از زندگي كاركنان يك سازمان نظامي بود. روش: پژوهش حاضر يك مطالعه شبه آزمايشي با دو گروه آزمايش و كنترل، با طرح پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون است. جامعه آماري شامل كاركنان نظامي در يكي از پادگان‌هاي شهر شاهرود بود كه تعداد40 نفر نمونه به‌صورت تصادفي انتخاب و به دو گروه آزمايشي و كنترل تقسيم شدند. براي هر دو گروه، تحت موقعيت يكسان آزمون­هاي عواطف مثبت و منفي پاناس و رضايت از زندگي داينر و همكاران، طي دو جلسه 90 دقيقه‌اي اجرا شد. سپس مهارت­هاي ذهن‌آگاهي به آزمودني­هاي گروه آزمايش در 8 جلسه 90 دقيقه‌اي به‌مدت 8 هفته توسط پژوهشگر آموزش داده شد و گروه شاهد تحت هيچ آموزشي قرار نگرفت و پس از اتمام آموزش دوباره از هر دو گروه تحت يك موقعيت يكسان آزمون­هاي عواطف مثبت و منفي  پاناس و رضايت از زندگي داينر، اجرا شد. نتايج: نتايج نشان داد كه مداخله آموزش كاهش استرس مبتني‌بر ذهن‌آگاهي بر عواطف مثبت و منفي و همچنين رضايت از زندگي كاركنان نظامي شهرستان شاهرود، تأثير معني‌دار داشت و باعث افزايش عواطف مثبت و رضايت از زندگي و همچنين كاهش عواطف منفي در كاركنان شد. فرضيه‌ها در متغير عواطف مثبت و عواطف منفي با تحليل كواريانس چندمتغيري و در رضايت از زندگي با مدل تحليل كوواريانس تك‌متغيره (آنكووا) آزمون شدند. بحث: باتوجه‌به نتايج اين مطالعه، درنظرگرفتن برنامه‌ها و رويكردهاي مداخله‌اي مبني‌بر آموزش كاهش استرس مبتني‌بر ذهن‌آگاهي، درجهت بهبود كاركرد سازمان، پيشنهاد مي‌شود.