بررسي چيستي و چالش‌هاي سوگيري مردانه فعاليت‌هاي مراكز فرهنگي ـ مذهبي از منظر مديران فرهنگي

نگاهي اجمالي به ويژگي هاي فرهنگي قشر مذهبي نشان مي دهد كه فعاليت ها و برنامه ريزي هاي فرهنگي اين قشر، بيشتر سويه مردانه پيدا كرده و اغلب مراكز فرهنگي يا اختصاص به مردان دارند و يا به صورت حاشيه اي به زنان مي پردازند. اين مسئله در درازمدت جامعه مذهبي را دچار آسيب كرده و موجب شكاف فرهنگي بين بانوان و همسرانشان شده است. پژوهش پيشرو كه به روش دلفي انجام شده است با هدف دستيابي به الگوي مطلوب حضور بانوان در فعاليت هاي فرهنگي به عنوان كنشگر و يا مخاطب عام در جامعه ي اسلامي، بر آن است تا در گام نخست، وضعيت كنوني را از منظر مديران مراكز فرهنگي مذهبي شناسايي و معرفي كند. براي اين منظور، نشانگاه هاي اصلي پژوهش، سپاه پاسداران انقلاب اسلامي، دفتر تبليغات حوزه علميه قم و حوزه علميه خواهران در نظر گرفته شد و با بيست مدير فرهنگي در سطوح كلان و مياني مصاحبه ي عميق به عمل آمد. برخي از مديران بروز چنين مسئله اي را حاصل تصورات ذهني و كليشه هاي مرسوم در باب زنان مي دانستند اما عده اي، مشكلات عملي اين مسير را، عامل كاهش تمايل به كار با بانوان و براي بانوان تلقي مي كردند. براي اين پژوهش چهار خرده گفتمان، ذيل گفتمان اصلي جامعه مذهبي تعريف شدند: گفتمان تفاوت، گفتمان برابري مجموعي، گفتمان برابري گزاره اي، گفتمان اتحاد.