اثربخشي درمان متمركز بر شفقت بر بهبود بهزيستي اجتماعي دانش‌آموزان داراي اختلال يادگيري خاص

هدف اين مطالعه، بررسي اثربخشي درمان متمركز بر شفقت بر بهبود بهزيستي اجتماعي دانش‌آموزان داراي اختلال يادگيري خاص بود.اين پژوهش به شيوه ي آزمايشي و با طرح پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل اجرا شد. جامعه ي آماري پژوهش حاضر را كليه ي دانش‌آموزان پسر داراي اختلال يادگيري خاص مركز ناتواني يادگيري تشكيل دادند كه در سال تحصيلي 97-96 در شهر تهران در دوره ي متوسطه ي اول مشغول به تحصيل بودند. نمونه ي پژوهش شامل 40 دانش‌آموز پسر داراي اختلال يادگيري خاص بود كه به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند (20 نفر براي هر گروه). براي جمع‌آوري داده ها از پرسشنامه‌ ي بهزيستي اجتماعي استفاده شد.نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه درمان متمركز بر شفقت بر بهبود بهزيستي اجتماعي دانش‌آموزان داراي اختلال يادگيري خاص مؤثر بوده است (P 0/05).بر اساس نتايج به‌دست‌آمده مي توان گفت درمان متمركز بر شفقت به افراد مي آموزد همچنان كه در گيرودار مديريت چالش‌هاي دشواري هستند، با خود مهربان باشند و از خود مراقبت كنند و با مهرباني، شجاعت و خردمندي از خود حمايت كنند. درمان متمركز بر شفقت با آموزش ذهن مشفق به درمانجويان كمك مي‌كند تا الگوهاي شناختي و هيجاني مشكل‌ساز مرتبط با اضطراب، خشم، خودانتقادگري خود را تغيير دهند.