شبيه سازي مسكن اجاره اي با روش مونت كارلو دركلانشهر مشهد

هدف مقاله، بيان كاربرد مدل مونت كارلو براي شبيه سازي  اجاره مسكن  در مشهد است كه از روش تحقيق تبييني بهره مي­گيرد.  جامعه آماري، مساكن اجاره­اي مشهد اعم از ويلايي و آپارتماني مي­باشند كه تعداد 334 نمونه تصادفي تعيين گرديد كه از طريق بخش آگهي روزنامه خراسان در طول تير و مرداد ماه 1394 استخراج شدند. براي شبيه سازي مبلغ اجاره ماهانه، شاخص  اجاره از طريق  تركيب مبلغ رهن واجاره محاسبه شد. سپس رابطه بين متغيرهاي وسعت و تعداد اتاق واحدها به تفكيك ويلايي و آپارتماني از طريق مدل رگرسيون چند متغيره در نرم افزار SPSS با فرمت XML  برنامه نويسي شد. اين مدل اوليه  با استفاده از گزينه شبيه سازي، فراخواني و از طريق الگوريتم­هاي دو جمله­اي و مثلثي  شببيه سازي شدند. نتايج نشان  داد كه ميانگين شاخص  اجاره شبيه سازي شده برابر.1.92.ميليون تومان در ماه مي­باشد. تاثير وسعت واحدها و  تعداد اتاق به عنوان متغيرهاي مستقل بر متغير وابسته شاخص اجاره، به ترتيب برابر 97%  و 93% بدست آمد. محاسبه حساسيت شاخص  اجاره به تعداد اتاق بيانگر اين واقعيت است كه اولا 97%  واحدها  تا 3 اتاق مي­باشند. ثانيا با افزايش تعداد اتاق از يك اتاق  به سه اتاق در دامنه اجاره كمتر از 0.7 ميليون تومان ، درصد واحدهاي داراي يك  اتاق از 10% به 0%  كاهش مي­يابد. ولي برعكس در گروه بالاي 2 ميليون تومان اجاره، درصد اتاقها از 37% به 48% افزايش مي­يابد. برنامه ريزي براي احداث مسكن اجاره­اي و كنترل اجاره و ارايه سوبسيد در حد واحدهاي آپارتماني 2 خوابه الگوهاي مناسبي براي ساماندهي مسكن اجاره­اي در مشهد هستند.