جامعه شناسي سياسي حقوق بشر

رهيافت مسلط در حوزه مطالعات حقوق بشر، نگرش حقوقي است.نگرش حقوقي بيش از هرچيز بر شناسايي و به رسميت شناختن حقوق بشر توسط دولت‌ها متمركز است.در عين حال، دولت‌ها خود بزرگترين ناقضين هنجارهاي حقوق بشري مي‌باشند. با وجود شكاف ميان تعهدات حقوقي دولت‌ها و جهان واقعي، تحليل حقوقي از اين شكاف ممكن نيست. لذا، در عصر تورم حقوق به تعبير هنكين، نيازمند گذار از رهيافت مبتني بر توجيه به حفاظت از حقوق بشر هستيم. علوم اجتماعي بويژه جامعه شناسي سياسي مي‌تواند، در شناخت موانع تحقق حقوق بشر در جوامع مختلف و عملياتي كردن آن بكار آيد. با توجه به اينكه موضوع اصلي جامعه شناسي سياسي بررسي رابطه ميان دولت و جامعه مي‌باشد، دانش توليدي در حوزه جامعه شناسي سياسي مي‌تواند در شناخت عوامل ناتواني دولت‌ها دراستقرار هنجارهاي حقوق بشري و راهكارهاي رفع آن موثر واقع شود. براين اساس، مي‌توان گفت، وظيفه جامعه شناسي سياسي حقوق بشر عبارت است از: بيان چگونگي پيش برد حقوق بشر در يك اجتماع مفروض و نهادينه كردن و تثبيت آن در درون كليه روابط و فرآيندهاي سياسي جامعه.