حذف يون مس (II) از محلول‌هاي آبي توسط نانو كامپوزيت TiO2/bentonite اصلاح‌شده با پليمرهاي آلي

به‌منظور بررسي اثر پليمرهاي پكتين و دكستران بر روي ظرفيت جذب نانو جاذب TiO2/bentonite، دو نانو كامپوزيت TiO2/pectin/bentonite و TiO2/dextran/bentonite به روش سلژل ساخته شد. بررسي آن‌ها توسط اسپكتروسكوپي FT-IR تائيد كننده ريزساختار مورد انتظار و نتايج XRD تائيد كننده تشكيل فاز بلورين آناتاز تيتانيا و همچنين ساختار بلوري بنتونيت بود. تصاوير FESEM تشكيل نانو ذرات TiO2 را نشان داد. از اين دو نانو كامپوزيت براي حذف يون مس (II) از آب استفاده و عوامل مؤثر بر حذف بررسي و بهينه‌سازي شدند كه براي هر دو نانو كامپوزيت بيشينه حذف در 7=pH، مقدار جاذب 0.04 گرم و دما C°25 است؛ اما زمان تماس براي دو نانو كامپوزيت TiO2/pectin/bentonite و TiO2/dextran/bentonite به ترتيب برابر 20 و 30 دقيقه و ظرفيت جذب برابر 40.16 و 22.12 به دست آمد. بررسي اثر يون‌هاي مزاحم هيچ تأثير قابل‌ملاحظه‌اي روي راندمان حذف نداشت. نتايج نشان داد كه جذب سطحي Cu2+ توسط نانو كامپوزيت‌هاي TiO2/pectin/bentonite و TiO2/dextran/bentonite از ايزوترم‌هاي لانگموير و فروندليش تبعيت مي‌كنند.