تحليلي بر وضعيت توسعه گردشگري و موانع عمده جذب گردشگر در شهرها (نمونه موردي: مهاباد)

گردشگري، به‌منزله فعاليتي كه در دنياي امروزي توان اثرگذاري بر فرايند توسعه متوازن و خردورزانه را در همه دنيا به نمايش گذاشته، مورد توجه گروه وسيعي از سياست‌گذاران و برنامه‌ريزان نظام‌هاي سياسي و مديران اجرايي در كشورها و شهرهاي مختلف قرار گرفته است. در اين پژوهش، به بررسي و تحليل موانع توسعه گردشگري در شهرستان مهاباد پرداخته شده است. اين پژوهش براساس نوع هدف، كاربردي و روش تحقيق در آن توصيفي‌ـ تحليلي است. همچنين، شيوه گردآوري داده‌ها نيز اسنادي‌ـ پيمايشي است. براي تجزيه و تحليل داده‌ها و اطلاعات، پرسش‌نامه‌اي تدوين و در چند بعد در زمينه توسعه گردشگري و موانع توسعه گردشگري بين گردشگران وارد‌شده به مهاباد توزيع شد. نتايج بيانگر آن است كه موانع قانوني، اقتصادي و كالبدي، طبيعي و جغرافيايي سه مشكل جدي در توسعه گردشگري شهري شهرستان مهاباد است. موانع قانوني (آيين‌نامه‌ها و مقررات) مهم‌ترين مانع در توسعه گردشگري شهري شهرستان مهاباد است. پس از آن، به ترتيب موانع كالبدي، طبيعي و جغرافيايي، موانع اقتصادي، موانع آموزش و زمينه‌سازي، موانع فرهنگي و فقدان جاذبه‌هاي كافي به ترتيب مهم‌ترين موانع توسعه گردشگري و جذب گردشگر شهري مهاباد است.