سنجش رتبه‌بندي شهرستان‌هاي استان كرمانشاه ازلحاظ زيرساخت‌هاي گردشگري

اولويت‌بندي مقاصد گردشگري را مي‌توان به‌نوعي بخشي از فرايند برنامه‌ريزي فضايي در يك منطقه دانست چراكه هدف برنامه‌ريزي فضايي، شناخت سرزمين و چگونگي بهره‌برداري از اين منابع همراه با پيش‌بيني وضع آينده استقرار مطلوب انسان و عملكرد وي در طبيعت به‌منظور تأمين رشد معقول، متوازن و مطلوب اقتصادي بر پهنه سرزمين و جلوگيري از بروز عدم تعادل و بازتاب‌هاي تخريبي و منفي فضاي سرزمين است. هدف پژوهش حاضر سنجش برخورداري شهرستان‌هاي استان كرمانشاه ازلحاظ زيرساخت‌هاي گردشگري مي‌باشد. روش پژوهش توصيفيتحليلي است. به‌منظور سنجش ميزان برخورداري شهرستان‌ها از زيرساخت‌هاي گردشگري از مدل waspasاستفاده‌شده است. شاخص‌هاي بررسي‌شده در اين پژوهش جهت تشكيل ماتريس تصميم‌گيري به تعداد 10 و گزينه‌هاي آن 14 شهرستان استان مي‌باشد. نتايج حاصل از آن نشان مي‌دهد استان كرمانشاه با ضريب 0.4157 داراي رتبه نخست و شهرستان اسلام‌آباد غرب با ضريب 0.3028 رتبه دوم و شهرستان سنقر با ضريب 0.2894 رتبه سوم ازلحاظ زيرساخت‌هاي گردشگري را دارا مي‌باشند و شهرستان ثلاث باباجاني با ضريب 0.139 و شهرستان هرسين با ضريب 0.1706 به ترتيب محروم‌ترين شهرستان‌ها ازلحاظ زيرساخت‌هاي گردشگري در استان كرمانشاه هستند. بنابراين مديريت گردشگري استان نيازمند توجه به شهرستان‌هاي محروم از زيرساخت‌هاي گردشگري مي‌باشد.