بررسي عوامل و چگونگي احيا و رونق صنعت فرش در دورۀ قاجار

صنعت فرش در ايران از پيشينه و قدمت طولاني برخوردار است، اما در دورۀ قاجار (نيمۀ دوم قرن سيزدهم قمري/ نوزدهم ميلادي) تحت ‌تأثير عواملي چون آشنايي و علاقه مندي تجار و مردم اروپا نسبت به فرش ايران و تقاضاي روزافزون براي اين كالا در بازارهاي جهاني، سرمايۀ داخلي و خارجي در اين رشتۀ توليدي به كار افتاد و صنعت فرش احيا و از رونق و شكوفايي خاصي برخوردار شد. در اين پژوهش، سعي بر آن است تا با روش توصيفيتحليلي و با تكيه بر اسناد به‌ جا‌ مانده از دورۀ قاجار، ضمن نگاهي كوتاه به وضعيت توليد و تجارت فرش ايران در نيمۀ اول قرن سيزدهم قمري/ نوزدهم ميلادي، عوامل و چگونگي احياي صنعت فرش در اين دورۀ زماني مورد بررسي قرار گيرد. براساس يافته هاي پژوهش، استيصال اقتصاد ايران در قرن سيزدهم قمري/ نوزدهم ميلادي و تلاش براي يافتن يك منبع عمدۀ مالي و قابل اطمينان به منظور تأمين مالي واردات، همچنين تقاضاي روزافزون براي فرش ايران در بازارهاي بين المللي و به دنبال آن، سرمايه گذاري داخلي و خارجي در توليد و تجارت فرش و در نهايت، وجود نيروي انساني فراوان و ارزان و در دسترس بودن مواد اوليۀ مورد نياز در داخل، از عوامل اصلي احيا و رونق صنعت فرش در اواخر دورۀ قاجار بوده است.