اثربخشي آموزش مبتني بر اثر پيگماليون به معلمان، بر خودپنداره و رضايت از مدرسه دانش آموزان داراي اختلال يادگيري املا

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مبتني بر اثر پيگماليون به معلمان، بر خودپنداره و رضايت از مدرسه دانش آموزان داراي اختلال يادگيري املا انجام شد. طرح پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي(پيش آزمون _ پس آزمون با گروه كنترل) بود. جام عه آماري پژوهش شامل كليه ي دانش آموزان مبتلا به اختلال يادگيري املا شهر اصفهان در سال تحصيلي93-1392 بودند كه از ميان آنها 30 دانش آموز با اختلال يادگيري املا به شيوه ي نمونه گيري تصادفي خوشه اي چندمرحله اي انتخاب و در گروه هاي آزمايش و كنترل گمارده شدند(15 دانش آموز در گروه آزمايش و 15 دانش آموز در گروه كنترل). ابزار مورد استفاده، پرسشنامه هاي خودپنداره، رضايت از زندگي، آزمون اختلال املا و آزمون هوشي وكسلر بود. داده هاي به دست آمده با نرم افزار SPSS 23 در دو سطح توصيفي(ميانگين و انحراف معيار) و استنباطي(تحليل كواريانس چندمتغيري) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش حاكي از اثربخش بودن روش درماني پيگماليون بر خودچنداره و رضايت از مدرسه دانش آموزان بود(P 0/001). بنابراين ادراك معلم يكي از عوامل اثرگذار بر خودپنداره و رضايت از مدرسه دانش آموزان داراي اختلال املا است، و مي توان از اين روش به عنوان گزينه مكمل آموزشي در جهت بهبود ناكارآمدي‌ هاي تحصيلي و راهبرد يادگيري موثر بر عملكرد دانش آموزان استفاده كرد.