بررسي رابطه بين مديريت منابع انساني قابليت محور و جهت گيري كارافرينانه بر عملكرد سازمان با توجه به نقش تعديل كنندگي نواوري دوجانبه گرا

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه بين مديريت منابع انساني قابليت‌محور و جهت‌گيري كارآفرينانه بر عملكرد سازمان با توجه به نقش تعديل‌كنندگي نوآوري دوجانبه‌گرا انجام شد. روش انجام تحقيق حاضر توصيفي و از نوع پيمايشي مي‌باشد. جامعه آماري اين پژوهش را كليه مديران و كارشناسان شركت شوفاژ كار تشكيل مي‌دهند. تعداد نمونه‌ها 130 نفر، به علت تعداد محدود از تكنيك سرشماري استفاده شد و براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها نيز از مدل‌سازي معادلات ساختاري(SEM)، تحليل عاملي تأييدي(CFA) استفاده شد. نتايج و تحليل داده‌ها نشان داد كه مديريت منابع انساني قابليت‌محور، جهت‌گيري كارآفرينانه‌محور بر عملكرد سازماني تأثير دارد. نوآوري دوجانبه‌گرا، روابط بين مديريت منابع انساني قابليت‌محور، جهت‌گيري كارآفرينانه‌محور و عملكرد سازماني را تعديل مي‌كند. در نهايت به مديران و كارشناسان پيشنهاداتي به‌منظور افزايش جهت‌گيري كارآفرينانه، كارمندان را در ارتقاي مهارت و دانش نسبت به شغلشان با برگزاري سمينارها و كنفرانس‌ها آموزش دهند.