بررسي ارتباط ابعاد فرسودگي شغلي با محيط فيزيكي و امكانات محل كار در بهورزان استان گلستان

زمينه و اهداف: فرسودگي شغلي واكنش كاركنان در برابر تنش هاي مزمن مي‌باشد و تأثيرات مخرب جسمي و روحي و پيامدهاي سازماني نامطلوبي را براي شاغلين به همراه دارد. هدف از انجام اين مطالعه تعيين ارتباط ابعاد فرسودگي شغلي با محيط فيزيكي و امكانات محل كار در بهورزان استان گلستان بود.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي، از بين 1275 بهورز شاغل در استان گلستان، 1141 نفر در مطالعه شركت نمودند. ابزار جمع‌آوري داده ها شامل دو پرسشنامه شرايط فيزيكي و امكانات محل كار و پرسشنامه فرسودگي شغلي مزلاچ بود. از تمام شركت كنندگان رضايت شفاهي كسب گرديد و پاسخهاي آنان محرمانه باقي ماند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار  SPSSو آزمون Chi-Square در سطح معني داري 0/05آناليز شد.يافته‌ها: 17/5% بهورزان شرايط فيزيكي محيط كار و 24/8% امكانات خانه بهداشت را ضعيف مي دانستند. حيطه خستگي عاطفي با وضعيت محيط فيزيكي و وضعيت امكانات خانه بهداشت از نظر آماري ارتباط معني داري داشت (0/005 p). حيطه هاي مسخ شخصيت و كاهش عملكرد فردي با وضعيت محيط فيزيكي و امكانات خانه بهداشت از نظر آماري ارتباط معني داري نداشت (0/005 p).نتيجه‌گيري: با توجه به شرايط فيزيكي و امكانات نسبتاً نامطلوب خانه‌هاي بهداشت، به منظور بهبود و رفع خستگي عاطفي بهورزان بهبود شرايط فيزيكي و وضعيت امكانات خانه‌هاي بهداشت پيشنهاد مي‌گردد.