آثار بيوچار برگ خرما بر هدايت هيدروليكي اشباع و ضرايب رطوبتي خاك لوم رسي شني

مادة آلي خاك، نقش مهمي در بهبود ويژگي‌هاي فيزيكي، شيميايي و بيولوژيكي ايفا مي كند. بيوچار سبب بهبود ويژگي‌هاي فيزيكي و شيميايي خاك مي شود. اين پژوهش با هدف بررسي نقش زمان بر آثار برگ خرما و بيوچار حاصل از آن بر هدايت هيدروليكي و ضرايب رطوبتي خاك لوم شني رسي انجام گرفت. برگ خرما و بيوچار به طور يكنواخت و به صورت ﭘﻮدري ﺑﺎ ﺧﺎك ﻋﺒﻮرداده‌ﺷﺪه از اﻟﮏ 4 ميلي‌متري مخلوط شد و به صورت طرح فاكتوريل در قالب كاملاً تصادفي با دو فاكتور زمان در چهار سطح و فاكتور برگ خرما و بيوچار هر كدام در چهار سطح در 3 تكرار انجام گرفت. هدايت هيدروليكي اشباع (Ks)، رطوبت ظرفيت زراعي (θFC)، رطوبت نقطة پژمردگي دائم (θPWP)، آب قابل استفادة گياه (PAWC) و ظرفيت زراعي نسبي (RFC) تعيين ﺷﺪﻧﺪ. نتايج نشان دادند تفاوت معني‌داري (0.01 P) بين تيمارها وجود دارد. ﮐﺎرﺑﺮد 0.5، 1 و 2 درﺻﺪ وزﻧﯽ برگ خرما هدايت هيدروليكي اﺷﺒﺎع را ﺑﻪترتيب 24.2، 17.7 و 74.3 درﺻﺪ افزايش داد. كاربرد 0.5 درصد وزني بيوچار 39.4 درصد كاهش و تيمار 1 و 2 درصد آن به‌ترتيب باعث افزايش 29.4 و 41.4 درصد در هدايت هيدروليكي شد. آثار نوع مادة اصلاحي بر RFC، θPWP و PAWC و اثر سطوح كاربرد بر همة ضرايب رطوبتي خاك افزايش معني‌دار (0.01 P) بود. آثار متقابل زمان، نوع مادة اصلاحي و سطوح كاربرد بر PAWC و θPWP در سطح آماري (0.01 P) و بر RFC در سطح آماري (0.05 P) تفاوت معني‌داري دارند و اين آثار بر θFC معني‌دار نبود.