بررسي تأثير وضعيت كالبدي محيط بر شيوع بيماري لشمانيوز جلدي در مناطق هيپرآندميك سالك در مشهد

زمينه و هدف: به دليل تنوع شرايط بيولوژيك در مناطقي كه بيماري سالك شيوع بيشتري دارد، براي كنترل آن در همه مناطق، يك روش ثابت ارائه نمي‌شود؛ همچنين، انتخاب روش مناسب براي پيشگيري و كاهش بروز بيماري، بايد با توجه به شرايط خاص آن منطقه انجام شود. اين مطالعه، به بررسي تأثير وضعيت كالبدي محيط در شيوع بيماري لشمانيوز جلدي، در مناطق هيپرآندميك سالك در مشهد پرداخته است.   مواد و روش‌ها: در اين بررسي ميداني كه به شكل سرشماري 2491 خانوار انجام شد، با استفاده از چك‌ليست و مشاهده  به تعيين وضعيت كالبدي محيط و توزيع فراواني متغيرهاي اپيدميولوژيك در كانون‌هاي بيماري سالك در مشهد در سال 1392 پرداخته شد. تحليل داده‌ها با نرم‌افزار 11.5SPSS و به‌وسيله آزمون كاي‌دو صورت گرفت. سطح معنادار نيز كمتر از 0.5 در نظر گرفته شد.   يافته‌ها: بيشترين فراواني بيماري در گروه سني 10 تا 29 سال، در دانش‌آموزان، دانشجويان و زنان خانه‌دار مشاهده شد. دفع نشدن بهداشتي فاضلاب، وجود زمين استفاده‌نشده و نخاله ساختماني در مجاورت منزل و نبود پوشش مناسب كف حياط با ايجاد شرايط لازم براي رشد پشه خاكي، با وجود بيماري سالك ارتباطي معنادار داشت. صرف وجود ساخت‌وساز در مجاورت منزل، تفاوت معناداري در گروه بيماران و افراد سالم نداشت.   نتيجه‌گيري: در صورت جمع نشدن نخاله‌هاي ساختماني، ساخت‌وساز به‌تنهايي تأثيري در افزايش بيماري سالك ندارد. اطلاع‌رساني عمومي براي افزايش آگاهي ساكنان مناطق هايپرآندميك سالك، درباره عوامل خطر محيطي ايجادكننده بيماري و آموزش اقدامات بهداشت محيط مانند جمع‌آوري سريع نخاله‌هاي ساختماني و پوشش مناسب كف حياط، مي‌تواند با مداخله در محل زندگي پشه خاكي سبب كاهش شيوع بيماري سالك شود.