پيش‌‏بيني قصد كارآفريني دانشجويان براساس سرمايه‏‌ي روانشناختي و انطباق‏‌پذيري مسير شغلي

پژوهش حاضر با هدف پيش‏بيني قصد كارآفريني دانشجويان بر اساس سرمايه‏ي روان‌شناختي و انطباق‏پذيري مسير شغلي انجام گرفت. روش پژوهش توصيفيهمبستگي بود. جامعه‏ي آماري پژوهش را دانشجويان دانشگاه محقق اردبيلي در سال تحصيلي 1397 تشكيل مي‏دادند كه از ميان آن‌ها با استفاده از روش نمونه‏گيري تصادفي خوشه‏اي تعداد 243 دانشجو انتخاب شدند. از پرسشنامه ي قصد كارآفريني لينان، رودريگرز، رودي‌كانتچ (2011)، پرسشنامه ي سرمايه‏ي روان‌شناختي لوتانز، يوسف و آوليو (2007) و پرسشنامه ي انطباق‏پذيري مسير شغلي ساويكاس (2012) براي جمع‏آوري داده ها استفاده شد. براي تجزيه‌وتحليل داده‏ها از آزمون‏هاي ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون استفاده شد. يافته‏ها نشان داد كه بين سرمايه‏ي روان‌شناختي (خودكارآمدي، اميدواري، خوش‏بيني و تاب‏آوري) و انطباق‏پذيري مسير شغلي (دغدغه، كنترل، كنجكاوي و اعتماد) با قصد كارآفريني دانشجويان رابطه‏ي مثبت معناداري وجود دارد. همچنين نتايج تحليل رگرسيون آشكار كرد كه تقريباً 20 درصد از كل واريانس قصد كارآفريني دانشجويان بر اساس سرمايه‏ي روان‌شناختي و انطباق‏پذيري مسير شغلي قابل پيش‏بيني است كه متغير انطباق‏پذيري مسير شغلي سهم بيشتري داشت. بنابراين، مي‏توان نتيجه گرفت كه سرمايه‏ي روان‌شناختي و انطباق‏پذيري مسير شغلي از متغيرهاي مرتبط با قصد كارآفريني دانشجويان هستند كه نيازمند توجه و برنامه ‏ريزي هستند.