تبيين مفهوم تداوم يا فرسايش حاكميت دولت ملّي

دولت‌ها همواره به دنبال تثبيت حاكميت خود در قلمرو خاصي جهت تأمين امنيت ملّي خويش بودند كه در چهارچوب مرزهاي سياسي تعريف مي شد و ابعاد و محدوده آن مشخص و قابل ترسيم بود؛ اما اين حاكميت با ظهور دوره پست‌مدرن كه با برجسته شدن هويت هاي محلي و سازمان‌هاي غيردولتي و شركت‌هاي جهاني و چندمليتي و سازمان‌هاي فراملي و بين المللي همراه است، از حالت متمركز خود خارج شده است و به دو صورت جهاني و محلي در عرصه جهان، نمود مي يابد. در اين شرايط، سازگاري و هماهنگي دولت با اين دو مقوله، ادامه حيات و بقاي حاكميت‌ها را تضمين خواهد كرد. لذا، مقاله حاضر به بررسي و تبيين مفهوم تداوم يا فرسايش حاكميت دولت ملّي در نظام ژئوپليتيك جهاني مي پردازد. پرسش اصلي اين است كه آيا گستره مفهومي حاكميت دولت ملّي تداوم و يا دچار تحول و فرسايش خواهد شد؟ يا زمينه براي تحول دولت ملّي به عنوان بازيگر جديد جهاني (دولت جهاني) فراهم آمده است. بر اين اساس، براي پاسخ به سؤال تحقيق، 3 نگرش مورد مطالعه قرار گرفته است. اين 3 نگرش عبارتند از: معتقدين به تداوم حاكميت و بقاي دولت ملّي، معتقدين به ايجاد كاركردهاي جديد براي دولت ملّي و طرفداران اضمحلال و فرسايش حاكميت دولت ملّي؛ بنابراين، اين مقاله با بررسي اين 3 نگرش فرضيه خود را حول محور اين ادعا سازمان مي دهد كه به رغم همه فشارها و محدوديت هايي كه در عملكرد حاكميت دولت‌هاي ملّي ايجاد شده است، اما اين محدوديت‌ها نتوانسته است حاكميت ملي كشورها را از بين ببرد، ولي توانسته است گستره مفهومي و قلمرويي حاكميت ملي را دچار تحول سازد.