سنجش و اولويت‎بندي حكمروايي خوب محله‌اي (نمونه موردي: محلات منطقه 9 شهر تهران)

تحقق حكمروايي خوب شهري در مديريت شهري كلان شهرهاي ايران و از جمله تهران مستلزم عينيت بخشيدن به مشاركت شهروندان در ابعاد گوناگون است و بر مفاهيمي‌چون عدالت محوري، قانونمندي، شفافيت، اجماع محوري، مشاركت، كارآيي و اثربخشي، پاسخگويي و مسئوليت پذيري تاكيد دارد. هدف از اين پژوهش سنجش و اولويت‌بندي حكمروايي خوب شهري در محدوده محلات منطقه 9 از مناطق مركزي شهر تهران است. روش پژوهش توصيفي – تحليلي است؛ بدين منظور از مدل تصميم‌گيري چند معياره ي ويكور(VIKOR) و هم چنين تكنيك فازي(FUZZY) جهت رتبه‌بندي 8 محله مورد مطالعه استفاده شده است. حجم نمونه با استفاده از روش نمونه‌گيري كوكران برابر با 384 نفر تعيين گرديد. بر پايه يافته‌هاي پژوهش، شاخص‌هاي 8 گانه حكمروايي خوب شهري در چارچوب مدل ويكور نشان مي‌دهند كه محله دكتر هوشيار با امتياز0/093بهترين و محله فتح با امتياز 0/810 بدترين وضعيت را از لحاظ حكمروايي خوب شهري در بين محله‌هاي نمونه دارند. كه در تبيين و تحليل به وجود آمدن چنين وضعيتي مي توان به مديريت متمركز و تك سطحي و از بالا به پايين مسئولين و مديران شهري در محله‌هاي مورد مطالعه، ارتباطات و همكاري‌هاي عمودي، عدم توجه به نهاد‌هاي مدني و مردم محور، تبعيض در قوانين و مقررات و در نهايت عدم توجه به راهبرد توسعه جامعه اي به عنوان پايه و اساس توسعه مشاركتي كه هدف آن توجه به يك شهروند به مانند عضوي مسئول و فعال در جامعه شهري جهت تشويق همكاريها براي ارتقاي استاندارد‌هاي زندگي خود است، اشاره كرد.