تحليل زماني – مكاني آلودگي‌هاي خطرناك شهر تبريز با تأكيد بر( PM10)

در مطالعه حاضر به تحليل زماني‏ مكاني آلودگي‏هاي خطرناك كلان‏شهر تبريز با تأكيد بر PM10 پرداخته شده است. بدين منظور، از داده‏هاي آلودگي PM10 سازمان حفاظت محيط زيست تبريز پنج ايستگاه‏ـ باغشمال، راه‏آهن، راسته‏كوچه، آبرسان، و حكيم نظامي‏ـ طي دوره آماري هشت‏ساله (2005-2012) استفاده شد. در اين مطالعه، روز خطرناك ‏روزي تلقي مي‏شود كه مقدار PM10 آن بيشتر از 420 ميكروگرم بر متر مكعب باشد. ‏روش‏ كار بدين شرح است: پس از تنظيم ماتريس داده‏ها، روزهاي حدي با آلودگي خطرناك PM10 بيشتر از 420 ميكروگرم بر متر مكعب در طي دوره آماري هشت‏ساله (2005-2012) تفكيك و پس از فيلتر‏گذاري از نظر زماني‏‏ مكاني تجزيه و تحليل شد. نتايج حاصل از تحليل فراواني PM10 نشان مي‏دهد كه در همه ايستگاه‏هاي مورد مطالعه بيشترين رخداد فراوانيPM10 در تابستان (ماه اوت) بوده است و بي‏شك سيطره پُرفشار جنب حاره، به دليل تشكيل لايه‏هاي حرارتي بر روي ايران، در افزايش آلودگي‏هاي خطرناك تابستانه تبريز نقش مؤثري دارد. در فصل زمستان در بيشتر ايستگاه‏ها رخداد آلودگي‏هاي خطرناك PM10 به كمترين مقدار خود رسيده است. در بين ايستگاه‏هاي مورد مطالعه، ايستگاه باغشمال و آبرسان داراي بيشترين آلودگي خطرناك PM10 هستند.