بالا آمدن سطح آب خليج فارس و درياي عمان تحت تأثير تغيير اقليم در دوره‌هاي آتي

بررسي‏ها نشان داده است كه تغييرات تراز آب دريا در مقياس محلي نسبت به تغييرات آن در مقياس جهاني (ميانگين تراز عمومي درياها) متفاوت است. از آنجا كه كاربرد مقادير ميانگين جهاني افزايش تراز آب در اجراي تحقيقات موجب بروز خطا در برآورد ميزان دقيق آب‏گرفتگي و آسيب‏پذيري خطوط ساحلي است، برآورد ميزان دقيق افزايش تراز آب با بهره‏گيري از مدل‏هاي AOGCM براي برنامه‏ريزي‏ و مديريت نواحي ساحلي ضروري است. در طي اين پژوهش، با استفاده از مدل SIMCLIM به محاسبه تغييرات تراز آب تا سال 2100 ميلادي در منطقه خليج فارس و درياي عمان تحت سناريوهاي انتشار گاز گلخانه‏اي پرداخته شده است. نتايج نشان مي‏دهد كه تراز آب در اين منطقه تا سال 2100، تحت سناريوهاي RCP2.6، RCP4.5، RCP6.0، و RCP8.5 به‏ترتيب 84.18، 86.62، 89.06، و 181.3 سانتي‏متر خواهد بود. در حالي‏ كه مقدار تغييرات تراز عمومي آب به‏ترتيب تحت سناريوهاي RCP حدود 61، 71، 73، و 98 سانتي‏متر در سال 2100 پيش‏بيني شده است. مقايسه اين مقادير، لزوم محاسبه مقادير تغييرات تراز محلي آب در منطقه را براي برآورد‏هاي دقيق‏تر از ميزان آسيب‏پذيري سواحل به آب‏گرفتگي در دوره‏هاي آتي را نشان مي‌دهد.