ارزيابي درصدِ ابرپوش در ايران با استفاده از داده‌هاي سنجندۀ موديس تررا (مطالعۀ موردي: سال 2007 ميلادي)

هدف از اين پژوهش ارزيابي مقدار درصدِ ابرپوش در ايران است. درصدِ ابرپوش يكي از پارامتر‏هاي مهم اقليمي و هواشناسي است كه بيانگر ميزان ابرناكي است. براي دست‏يابي به هدف، از پارامتر درصدِ ابرپوش فرآورده ابر سنجنده موديس ماهواره تررا استفاده شده است و نتايج آن شامل توزيع مكاني، ميانگين فصلي و سالانه‏ ابرناكي در كشور است. يافته‏هاي اين پژوهش نشان داد كه بيشينه سالانه توزيع مكاني ابرناكي در سواحل درياي خزر و كمينه آن در جنوب شرق كشور ديده مي‏شود. در مقياس فصلي، بيشينه ابرناكي در بيشتر فصول در سواحل جنوبي درياي خزر ديده مي‏شود؛ اما در فصل زمستان بر روي مناطق كوهستاني رشته‏كوه البرز و شمال غرب كشور است و كمينه فصلي آن در بيشتر فصول در مناطق جنوب و جنوب شرقي كشور ديده مي‏شود؛ اما در فصل تابستان در مناطق غربي و شرقي كشور ديده مي‏شود. ميانگين ابرناكي سالانه كل كشور 27.5 درصد است كه در هنگام صبح و عصر به‏ترتيب 25.3 درصد و 29.7 درصد است. در مقياس فصلي، بيشترين و كمترين مقدار ابرناكي به‏ترتيب در فصل زمستان (46.1 درصد) و تابستان (9.9 درصد) رخ مي‏دهد. در مجموع، در مقياس فصلي و سالانه، تغييرات مكاني و زماني ابرناكي در كشور ناهمگن است.