ارزيابي مدل WRF براي پيش‏ بيني دما و رخداد سرمازدگي در حوضۀ آبريز زاينده‏ رود

وقوع مخاطرات جوي، همچون يخبندان و سرماي ديررس بهاره، سالانه، خسارات زيادي در بخش كشاورزي ايجاد مي‏كند. برنامه‏ريزي به‏موقع مي‏تواند خسارت ناشي از بلاياي طبيعي را كاهش دهد. امروزه، با استفاده از مدل‏هاي پيش‏بيني عددي وضع هوا، مي‏توان از خسارت‏هاي ناشي از آن‏ها جلوگيري كرد. در اين تحقيق، براي ارزيابي پيش‏بيني دما توسط مدلWRF  در زمان وقوع سرماهاي ديررس بهاره، از يازده ايستگاه هواشناسي واقع در حوضه آبريز زاينده‏رود، با درجه تفكيك افقي يك كيلومتر، شبيه‏سازي شد. سپس، با دو رويكرد نقطه‏اي و منطقه‏اي دماهاي شبيه‏سازي‏شده با مقادير ديدباني متناظر در پيش‏بيني‏هاي 24 و 48ساعته دماي سطحي (دومتري) ارزيابي شد. براساس نتايج جذر ميانگين مربعات خطا، ضريب تعيين اصلاح‏شده و شاخص ميانگين اريبي كه براي دماي شبيه‏سازي 24ساعته بهتر از 48ساعته است به‏ترتيب 2.8، 0.88، و 0.48 بود. ارتباط قابل قبولي از لحاظ آماري (ضريب همبستگي) بين متغير مستقل، كه همان داده‏هاي مدل WRF است، و متغير وابسته، كه همان داده‏هاي ديدباني‏شده (واقعي) است، وجود دارد.