بررسي رويكرد اسلام‌ گرايانة ايران‌ستيز در انديشه ايرانيان (مورد پژوهش: صاحب ابن عباد و بديع الزمان همداني)

فتح ايران توسط اعراب تحولي عميق در ايران پديد آورد. اين حادثه موجبات تغيير ساختار سياسي، فرهنگي و اجتماعي كشور را فراهم آورد. در مواجهه با وضعيت جديد جريان‌هاي گوناگوني در ايران شكل گرفتند؛ در اين ميان كساني بودند كه نه تنها به دين جديد درآمدند، بلكه گذشته خود را به عنوان دوران جهل و شرك و پليدي انكار نموده و غرق در شرايط جديد شدند. اين گروه اسلام گراياني بودند كه خود را تنها با عناصر و مؤلفه‌هاي جديد و عمدتاً ديني تعريف مي‌كردند و هيچ توجهي به حفظ و ترويج مواريث فرهنگي ايران نداشته و حتي به رد و انكار آداب و رسوم و عقايد ايراني اهتمام داشته‌اند. هدف ما در اين پژوهش، بررسي رويكرد اسلام گرايانة ايران ستيز در انديشه ايرانيان، بطور موردي صاحب ابن عباد و بديع الزمان همداني، است و برآنيم با روش توصيفي- تحليلي به اين سؤالات پاسخ دهيم كه: ريشه و تبار جريان اسلام‌گرايانه و ايران ستيز كجاست؟ و زمينه‌ها و دلايل تكوين چنين رويكردي چيست؟ يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه رويكرد اسلام گرايي و ايران ستيزي، ريشه در دوران نخستين اسلامي دارد و شكل گيري آن به دوران گسترشِ دين اسلام در ايران برمي گردد و اينكه تملايلات اسلام‌گرايانه و ايران ستيزانه به جهت عدم تمايز بين عرب و دين اسلام بوده است.