رهيافت‌هاي هويت سرزميني و ديني در كتاب تاريخ سيستان

كتاب تاريخ سيستان در زمره منابع مكتوبي است كه به دليل ظرفيت‌هاي نوشتاري و اطلاعات آن مي‌تواند عرصه مهمي براي مطالعه رويكردهاي مؤلف در چارچوب نظام ساختاري متن كتاب باشد؛ زيرا مؤلف اين اثر علاوه بر فارسي‌نويسي سره، تلاش كرده است تا در مجموعه‌ايي از لغات و واژگان پر مفهوم، ضمن انتقال رخدادهاي تاريخي، به‌گونه‌ايي پايبندي خويش را به پاسداشت مرزهاي سرزميني و يا نگاشت باورهاي اعتقادي و ديني اعلام نمايد؛ بنابراين اساس، خواست اين مقاله:«رهيافت‌هاي هويت سرزميني و ديني كتاب تاريخ سيستان» است كه مي‌تواند علاوه بر واگويي انديشه‌هاي هويت سرزميني نويسنده، پايبندي وي به اعتقادات ديني و اصول مذهبي او را تبيين نمايد، يكي از راه‌هاي دستيابي به اين رهيافت‌ها مي‌تواند گزينش و نوع چينش اخبار تاريخي وهم چنين كاربست واژگان باشد كه در مقام يافت پرسش‌هاي پژوهش بر اساس مطالعات كتابخانه‌اي و به روش توصيفي - تحليلي نائل آيد. نتايج حاصله از اين پژوهش بيانگر اين است كه نويسنده در اين اثر نسبت به سرزمين يا زادبوم خود موضعي جانب‌دارانه داشته و براي آن هويتي مستقل قائل بوده و به نظر مي‌رسد موضوع هويت سرزميني را بر هويت ديني خويش مقدم داشته، به‌گونه‌اي از تسامح ديني و مذهبي برخوردار بوده است.