مدلسازي عددي توزيع واتنش در ناحيه فارس داخلي، كمربند چين خورده – رانده زاگرس

بخش مياني ناحيه فارس كمربند چين خورده – رانده زاگرس داراي پيچيدگي هاي هندسي و ساختاري زيادي است. يكي از دلايل اصلي اين پيچيدگي حضور و فعاليت گسل هاي امتداد لغز احتمالا پي سنگي در  اين منطقه مي باشد. در اين تحقيق با بهره گيري از روش مدلسازي عددي و بررسي سناريوهاي مختلف حضور و فعاليت گسل هاي سبزپوشان، سروستان و نظام آباد و مدلسازي الگوي توزيع واتنش، به بررسي نقش و تاثير اين گسل ها در ايجاد پيچيدگي هاي هندسي و ساختاري منطقه پرداخته شده است.  اين مدلسازي با استفاده از روش اجزا محدود و  بهره گيري از نرم افزار متمتيكا و با در نظر گرفتن جهت تعيين شده تنش در بخش مياني فارس و شبيه سازي اعمال آن بر منطقه اي با حضور گسل ها و در سناريوهاي حضور و عدم حضور هريك از گسل ها انجام شده است. نتايج به دست آمده دلالت بر نقش پررنگ گسل نظام آباد در حضور گسل هاي سروستان و سبزپوشان به طور هم زمان در توزيع واتنش و ايجاد هندسه فعلي ساختارهاي موجود در منطقه مورد مطالعه دارد.