بررسي و مقايسه آستانه‌هاي رشد اقتصادي در قانون اوكان و وردورن؛ كاربردي از مدل PSTR براي استان‌هاي ايران

در ادبيات اقتصاد كلان، قانون اوكان و قانون وردورن به عنوان روش‌هايي براي بررسي رابطه رشد اقتصادي با بيكاري و اشتغال مورد استفاده قرار مي‌گيرند. لزوم بررسي اين دو قانون در كنار يكديگر، در يك مدل اقتصادسنجي آستانه‌اي و با درنظر گرفتن شرايط منطقه‌اي و فضايي متغيرها مي‌تواند نتايج مؤثرتري در ارائه سياست‌گذاري‌هاي حوزه بازار نيروي كار به همراه داشته باشد. لذا در اين مطالعه به سبب اهميت موضوع اشتغال و بيكاري در ايران، به بررسي و مقايسه آستانه‌هاي رشد اقتصادي در قانون اوكان و وردورن، با استفاده از مدل رگرسيون انتقال ملايم پانلي و با در نظرگرفتن ابعاد فضايي و غيرفضايي متغيرها پرداخته شده است. نتايج حاصل از برآورد مدل‌ها براي 30 استان ايران و طي دوره زماني 1396-1384 نشان مي‌دهد كه پاسخ بيكاري به تغييرات رشد توليد بيشتر از اشتغال بوده است، اين موضوع نه تنها در حالت غيرفضايي صادق است بلكه در حالت فضايي و محاسبه ماتريس مجاورت در رشد اقتصادي نيز برقرار مي‌باشد. علاوه براين، نتايج در حالت فضايي نسبت به غيرفضايي با تغييرات شديدتر و سريعتري همراه بوده كه گواه تأثيرپذيري بازارهاي نيروي كار منطقه‌اي و وضعيت اقتصاد كلان و توسعه نامتوازن در هر منطقه است كه منجر به سرريز شدن در ساير مناطق شده است. البته اين اثرات با عبور از حد آستانه و وارد شدن به رژيم دوم، منجر به بهبود بازار نيروي كار از جهت افزايش اشتغال و كاهش بيكاري مي‌شود ولي همچنان اثرات رشد اقتصادي در كاهش بيكاري نسبت به افزايش اشتغال بيشتر بوده است.