رابطه هوش معنوي، باور به دنياي عادل و سهل انگاري اجتماعي

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه هوش معنوي و باور به دنياي عادل با سهل انگاري اجتماعي بود. روش: پژوهش از نوع همبستگي و نمونه شامل 250 دانشجوي دانشگاه پيام نور تهران بود كه با روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند و به پرسشنامه هاي سهل انگاري اجتماعي، هوش معنوي و باور به دنياي عادلانه براي خود و ديگران و باور به دنياي عادل عمومي پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد كه بين هوش معنوي و باور به دنياي عادل با سهل انگاري اجتماعي رابطه منفي دارد. همچنين، نتايج رگرسيون حاكي بود كه باور به دنياي عادل عمومي و هوش معنوي ارتباط با سرچشمه هستي قادر به پيش بيني سهل انگاري اجتماعي كلي، باور به دنياي عادل عمومي بهترين پيش بين بي تفاوتي و هوش معنوي اتكا به هسته دروني و باور به دنياي عادل براي خود بهترين پيش بين توجه به خود هستند. نتيجه گيري: با توجه به نتايج پژوهش مي توان گفت كه با تقويت هوش معنوي و باور به دنياي عادل مي توان به كاهش سهل انگاري اجتماعي كمك كرد.