آثار نانوكوركومين دندروزومي بر علايم سندرم محروميت از مورفين در موش صحرايي نر

زمينه: كوركومين (تركيب فعال زردچوبه) داراي طيف گسترده اي از خواص درماني و دارويي است اما، فراهمي زيستي و انحلال پذيري پايين در آب، استفاده از آن را محدود مي كند. دستاوردهاي اخير در فناوري نانو يك رويكرد جديد در درمان سوء مصرف مواد و اعتياد نشان داده است. مطالعه حاضر به منظور بررسي اثر نانوكوركومين دندروزومي بر علايم سندرم ترك از اعتياد در موش صحرايي نر انجام شد. روش كار: پس از بيهوش كردن موش ها (250 تا 300 گرم) يك كاتتر داخل وريد وداج راست آن ها قرار داده شد، سپس حيوان طي يك دوره 12 روزه (هر روز به مدت 2 ساعت) در داخل اطاقك خود تزريقي قرار مي گرفت و با هر بار فشار دادن پدال فعال مقدار 0/1 ميلي ليتر محلول سالين يا مورفين دريافت مي كرد. در گروه هاي دارو، حيوانات 30 دقيقه قبل از قرار گرفتن در دستگاه به صورت داخل صفاقي نانوكوركومين دندروزومي (5 و 10 ميلي گرم بر كيلوگرم ) دريافت كردند و اثر آن بر علايم سندرم ترك مورفين پس از تزريق نالوكسان، مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: مورفين به طور معني داري باعث ايجاد وابستگي و بروز علائم سندرم ترك در گروه كنترل مثبت گرديد. در حالي كه تزريق نانوكوركومين دندروزومي در دو دوز 5 و 10 ميلي گرم منجر به كاهش معني دار علايم سندرم ترك (سگ خيسي، دفعات پرش، اسهال و...) در مقايسه با گروه مورفين گرديد (0/05 p). نتيجه گيري: نانوكوركومين دندروزومي احتمالا با افزايش مقدار سروتونين باعث كاهش بروز علائم سندرم محروميت از مورفين كه در ارتباط با كاهش سروتونين در مغز است، مي شود.