مقايسه‌ي اثرات درماني دي‌فنيل‌سيكلوپروپنون موضعي با آنترالين موضعي در بيماري آلوپسي آره‌آتا پوست سر

زمينه: آلوپسي آره‌آتا يك بيماري اتوايميون است، بصورت ريزش موي غيراسكاري و بدون علايم كلينيكي مي‌باشد. اگرچه بهبودي خودبخودي در بسياري از بيماران مبتلا به آلوپسي آره‌آتا اتفاق مي‌افتد، اما افراد زيادي از دوره‌هاي مزمن بيماري رنج مي‌برند و با توجه به عوارض بالاي درمان با كورتيكواستروئيدها و ميزان عود بالا، هنوز يافتن درمان موثر جايگزين براي اين افراد توسط درماتولوژيست‌ها ادامه دارد. روش كار: 50 نفر از بيماران مبتلا به آلوپسي آره‌آتا پوست سر كه طي 3 ماه گذشته به درمان با كورتيكواستروئيد پاسخ نداده‌اند، به صورت دو گروه مساوي وارد مطالعه شدند. يك گروه تحت درمان دارويي با دي‌فنيل‌سيكلوپروپنون موضعي و گروه ديگر با آنترالين موضعي تحت درمان قرار گرفت. (IRCT: 201410113566N5) يافته‌ها: افراد مورد مطالعه در دو گروه، از نظر جنسيت، ميانگين سني، وسعت درگيري اسكالپ و مدت زمان دوره كنوني بيماري با يكديگر تفاوت معني‌داري نداشتند. از نظر پاسخ به درمان نيز تفاوت معني‌داري بين دو گروه درماني مشاهده نگرديد (0/189=P). سن بيماران بعنوان تنها فاكتور پروگنوستيك در درمان با DPCP يافت شد (0/047=P) و هيچ فاكتور پروگنوستيكي در درمان با آنترالين يافت نشد. در گروه درماني با آنترالين عوارض بيشتري نسبت به گروه درماني با DPCP ديده شد (0/018=P). از نظر طول مدت درمان و ميزان عود بيماري نيز تفاوت معني‌داري بين دو گروه درماني وجود نداشت. نتيجه‌گيري: استفاده از DPCP در در آلوپسي آره‌آتا با وجود اثر بهتر، تفاوت معني‌داري نسبت به آنترالين ندارد اما با توجه به عوارض كمتر در داروي DPCP و اثر بهتر در سنين پايين‌تر مي‌توان اين دارو را بعنوان جايگزيني مطمئن در درمان آلوپسي آره‌آتا مقاوم كودكان مورد استفاده قرار داد.