تشخيص هوشمند اختلال گفتاري با استفاده از سيستم پردازش سيگنال صوت

زمينه: صوت يكي از جنبه هاي گفتار است. در اين پژوهش، هدف بررسي و ارزيابي سيگنال صوتي جهت تعيين شدت اختلال گفتاري و همچنين وضوح گفتار است. تاكنون روش ها جهت ارزيابي گفتار به صورت كيفي بوده است. روش‌ كار: با مشورت متخصصان گفتار درماني يك جمله شامل 5 كلمه و 8 هجا تعيين شد و از 80 نفر نمونه گيري شد كه به صورت تصادفي در ميان افراد سالم و از گروه هاي سني و جنسيت مختلفي انتخاب شده اند. افراد ناسالم نيز از ميان دانش آموزان مراكز استثنايي به صورت تصادفي انتخاب شده اند. از ميان نمونه هاي انتخاب شده 50 شخص سالم و 30 نفر داراي اختلالات گفتاري هستند. در اين مقاله، سيستم هوشمندي طراحي شده كه بر اساس اصول پردازش گفتار و تصوير، مي تواند افراد سالم را از افراد داراي اختلالات گفتاري تفكيك كند. يافته‌ها: از آنجا كه تشخيص وجود اختلالات گفتاري، معمولا تنها بر اساس تشخيص متخصصان گفتار درماني و بر اساس اصول شنيداري انجام مي شده است لذا با سيستم پيشنهادي طراحي شده در اين مقاله، مي توان عمليات تشخيص را به صورت هوشمند و با دقت بسيار بالا و بدون خطاي انساني انجام داد. نتيجه‌ گيري: نتايج حاصل نشان دهنده تفكيك افراد با دقت بيش از 92% بوده است كه در مقايسه با نتايج ساير گزارشات نتيجه بسيار قابل قبولي مي باشد. درصد خطاي سيستم پيشنهادي كه منجر به تكرار آزمايش شده است هم در حدود 7% مي باشد.