بررسي مؤلفه‌هاي معنوي در معلولين با تجربه رشد پس از آسيب

هدف از پژوهش حاضر بررسي مؤلفه‌هاي معنوي در معلولين با تجربه رشد پس از آسيب بود. روش پژوهش كيفي و با استفاده از تحليل محتواي كيفي انجام گرفت. مشاركت‌كنندگان معلولين ناشي از تصادف خودرويي بودند. شركت‌كنندگان ابتدا توسط پرسش‌نامه رشد پس از آسيب (Tedeschi Calhoun) ارزيابي شدند و سپس مورد مصاحبه نيمه ساختاريافته قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از كدگذاري باز و محوري منجر به 83 كد باز و 22 كد محوري شد. (اعتقاد به هدفمندي خلقت، اميدبخشي آخرت و اعتقاد به وجود حكمت الهي). اين پژوهش دركي تازه از ابعاد رشد معنوي در افراد رشد يافته پس از آسيب در بافت فرهنگي و ديني ايراني فراهم نمود. نتيجه اين پژوهش نشان داد معلوليت در كنار محدوديت‌ها و مشكلاتي كه براي فرد معلول ايجاد مي‌كند، منجر به تغييرات و رشد معنوي در ابعاد مختلف مي‌شود.