شناسايي آسيب‌هاي مؤسسه‌هاي مشاوره شغلي و كاريابي: يك پژوهش كيفي

هدف پژوهش حاضر مطالعه و شناسايي آسيب‌هاي مؤسسه‌هاي مشاوره شغلي و كاريابي به روش پژوهش كيفي و نظريۀ زمينه‌اي بود. جامعۀ اين پژوهش كليۀ مديران مؤسسات مشاوره شغلي و كاريابي داخلي و خارجي (62 مؤسسه داخلي و 6 مؤسسه خارجي) و كارجويان مراجعه‌كننده به اين مؤسسات در استان اصفهان بود. 14 مدير (10 مرد و 4 زن) و 9 كارجو (6 مرد و 3 زن) به روش نمونه‌گيري داوطلبانه و از طريق مصاحبه انتخاب گرديدند. داده‌ها به روش تحليل موضوعي كدگذاري و تفسير شدند. از نتايج بررسي آسيب‌ها به روش مصاحبه عميق در نمونۀ مديران چهار آسيب سيستم‌هاي ضعيف، محدوديت‌ها، گسستگي و نقص عملكرد و در نمونۀ كارجويان دو آسيب نقص عملكرد و سيستم‌هاي ضعيف به‌دست آمد، و بررسي به روش مشاهده و تحليل عملكرد مؤسسات نشان داد كه مهم‌ترين آسيب مؤسسات عبارت‌اند از: عدم توجه به مشاوره شغلي، تحليل مشاغل، سنجش افراد، ناآشنايي با خودشناسي و عدم تشكيل پرونده روان‌شناختي، عدم حضور متخصص مشاوره شغلي در هيئت مركزي، عدم استفاده از نيروي متخصص مشاوره شغلي، تبديل‌شدن مؤسسات به بنگاه‌هاي كاريابي، ناآشنايي مؤسسات مشاوره شغلي و كاريابي به مدل‌هاي مشاوره‌اي و برنامه‌هاي ايجاد شغل. در نتيجه با توجه به آسيب‌هاي ذكر شده توسط مديران و كارجوها، ضروري است كه هر مؤسسۀ مشاوره شغلي و كاريابي از يك مشاور شغلي با مدرك كارشناسي ارشد مشاورۀ شغلي به‌منظور ارائۀ خدمات مشاوره شغلي استفاده نمايد.